Μία παγονησίδα, τέσσερις φορές το μέγεθος του Μανχάταν, αποκολλήθηκε από έναν από τους δύο κύριους παγετώνες της Γροιλανδίας, όπως δήλωσαν επιστήμονες την Παρασκευή. Πρόκειται για το μεγαλύτερο γεγονός στην Αρκτική εδώ και σχεδόν 50 χρόνια.

Η νέα παγονησίδα, που αποκολλήθηκε την Πέμπτη, θα εισέλθει σε μία απομακρυσμένη θέση που αποκαλείται Στενό Νάρες, περίπου 1.000 χιλιόμετρα νότια του Βόρειου Πόλου, ανάμεσα στη Γροιλανδία και τον Καναδά.Η παγονησίδα έχει έκταση 260 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πάχος όσο το μισό ύψος του Εμπάιαρ Στέιτ Μπίλντινγκ, δήλωσε ο Αντρέας Μιούντσοου, καθηγητής Επιστήμης και Μηχανικής των Ωκεανών στο Πανεπιστήμιο Ντέλαγουερ.

Ο Μιούντσοου είπε πως ανέμενε την αποκόλληση ενός χοντρού τεμαχίου πάγου από τον Παγετώνα Πέτερμαν, έναν από τους δύο μεγαλύτερους που απέμειναν στη Γροιλανδία, επειδή μεγάλωνε σε μέγεθος για επτά ή οκτώ χρόνια. Αλλά δεν περίμενε να είναι τόσο μεγάλο.

«Τα γλυκά νερά που αποθηκεύονται σε αυτή την παγονησίδα θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν τη ροή των ποταμών Ντέλαγουερ ή Χάντσον για περισσότερα από δύο χρόνια», είπε ο Μιούντσοου, η έρευνα του οποίου στην περιοχή υποστηρίζεται από το Ίδρυμα Φυσικής Επιστήμης.

«Θα μπορούσαν επίσης να εξασφαλίσουν τη ροή σε ολόκληρο το δημόσιο δίκτυο ύδρευσης των ΗΠΑ για 120 μέρες», τόνισε και επεσήμανε ότι είναι δύσκολο να εκτιμηθεί κατά πόσον αυτό συνέβη εξαιτίας της υπερθέρμανσης της Γης, επειδή αρχεία για το νερό της θάλασσας γύρω από τους παγετώνες κρατούνται μόνο από το 2003.

Η ροή θαλάσσιου νερού κάτω από τους παγετώνες είναι μία από τις κύριες αιτίες που αποσπώνται κομμάτια πάγου από τη Γροιλανδία.«Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως προκλήθηκε από την παγκόσμια υπερθέρμανση. Από την άλλη, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν έγινε κάτι τέτοιο», είπε ο Μιούντσοου.

Επιστήμονες έχουν πει ότι οι πρώτοι έξι μήνες του 2010 ήταν οι πιο θερμοί παγκοσμίως από τότε που κρατούνται αρχεία. Το μετεωρολογικό πρότυπο Ελ Νίνιο έχει συμβάλει σε αυξημένες θερμοκρασίες, όμως πολλοί επιστήμονες λένε πως τα αυξημένα επίπεδα αερίων του θερμοκηπίου, που προκαλούνται από τον άνθρωπο, ωθούν υψηλότερα τις θερμοκρασίες.

Η αρχική ανακάλυψη του αποχωρισμού του πάγου έγινε από την Τρούντι Γούλεμπεν της Καναδικής Υπηρεσίας Πάγων.Η παγονησίδα μπορεί να λιώσει στο έδαφος, να σπάσει σε μικρότερα κομμάτια ή να μετακινηθεί αργά προς το νότο, όπου θα μπορούσε να εμποδίσει τη ναυσιπλοΐα, είπε ο Μιούντσοου.

Η τελευταία φορά που σχηματίστηκε μία τόσο μεγάλη παγονησίδα ήταν το 1962, όταν η Κρηπίδα Πάγου Γουόρντ Χαντ αποχωρίστηκε ένα νησί. Μικρότερα κομμάτια αυτού του μπλοκ παρέμειναν ανάμεσα σε πραγματικά νησιά μέσα στο Στενό του Νάρες.


Πηγή: news.pathfinder.gr

Η πανίδα και η χλωρίδα της Μεσογείου, από τις πλουσιότερες στον κόσμο, είναι επίσης οι περισσότερο απειλούμενες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας που δημοσιεύονται και επισημαίνουν την επιδείνωση του φυσικού περιβάλλοντος, την υπεραλιεία και την αύξηση των ειδών που διεισδύουν στο οικοσύστημα της Μεσογείου προερχόμενα από άλλα οικοσυστήματα εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.

Η θάλασσα αυτή είναι μία από τις πλέον μελετημένες στον κόσμο. Και ωστόσο, τη στιγμή που «οι προηγούμενες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για την ύπαρξη 8.000-12.000 ειδών», η νέα απογραφή της θαλάσσιας ζωής, που περιλαμβάνει μελέτες εκατοντάδων επιστημόνων, καταγράφει πλέον 17.000 είδη, ενώ και άλλα είδη μένουν να καταγραφούν, σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιεύεται στο ηλεκτρονικό περιοδικό Plos One. Μια πλούσια βιοποικιλότητα που εκτίθεται σε ποικίλες απειλές, ισχυρότερες στη Μεσόγειο από ό,τι αλλού.

«Οι συνέπειες της ανθρώπινης δραστηριότητας είναι αναλογικά πιο σημαντικές στη Μεσόγειο από ό,τι στις άλλες θάλασσες του κόσμου», αναφέρεται στην έκθεση. Η εξήγηση βρίσκεται στην ιστορία της περιοχής, που κατοικείται εδώ και χιλιετίες, και στη γεωγραφία της, μια θάλασσα σχεδόν κλειστή. Τα θαλάσσια θηλαστικά, όπως οι φάλαινες και τα δελφίνια, έχουν ήδη πληρώσει ένα βαρύ τίμημα, ενώ ορισμένα είδη, όπως η φώκια μονάχους-μονάχους, έχουν σχεδόν εξαφανισθεί.

Στη λίστα των απειλών σημαντικότερη είναι η επιδείνωση του φυσικού περιβάλλοντος, εξαιτίας της ανάπτυξης του ακτών και της ρύπανσης. Η εξαντλητική αλιεία είναι η δεύτερη απειλή της βιοποικιλότητας και αναμένεται να αυξηθεί κατά τα επόμενα δέκα χρόνια, σύμφωνα με την έκθεση. Η ιδιαιτερότητα της Μεσογείου συνίσταται στην παρουσία σημαντικού αριθμού ειδών που έχουν εισβάλει από άλλα οικοσυστήματα, γεγονός που αποτελεί σημαντικό παράγοντα ο οποίος θα συνεχίσει να μεταβάλλει την βιοποικιλότητα.

Προερχόμενα από άλλες θάλασσες τα είδη αυτά, που ανέρχονται σε 600, αποτελούν το 4% του συνόλου των καταγραφέντων ειδών. Τα εξωγενή αυτά είδη, ο αριθμός των οποίων έχει αυξηθεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν μεταφερθεί στη Μεσόγειο με πλοία, με το νερό που χρησιμοποιείται ως έρμα, μέσω της διώρυγας του Σουέζ, αλλά και των Στενών του Γιβραλτάρ.

Η έκθεση αναφέρεται στην διάδοση της Mnemiopsis Leidyi (της αμερικανικής μέδουσας) στην περιοχή από το Ισραήλ μέχρι την Ισπανία το 2009, η οποία προκάλεσε μεγάλη ανησυχία εξαιτίας των συνεπειών της στο οικοσύστημα και τις ζώνες αλιείας. Είδη, όπως τα ιαπωνικά στρείδι και μύδι, έχουν εισαχθεί στη Μεσόγειο μέσω της καλλιέργειάς τους. Οι καλλιέργειες στρειδιών έχουν μεταβληθεί σε πύλες εισαγωγής σειράς ειδών φυκιών στις παράκτιες ζώνες, σύμφωνα με τους ειδικούς. Και η άνοδος της θερμοκρασίας αναμένεται να εντείνει το φαινόμενο.

Με την άνοδο της θερμοκρασίας της η Μεσόγειος θα προσελκύσει νέα τροπικά είδη και οι πληθυσμοί της, που είναι ήδη παρόντες στη Μεσόγειο θα μεταναστεύσουν προς νέες ζώνες, οι οποίες προς το παρόν δεν ευνοούν την παρουσία τους, αναφέρεται στην έκθεση, η οποία περιγράφει ένα φαινόμενο «εκτροπισμού» της Μεσογείου, γεγονός που αποτελεί χωρίς αμφιβολία μία απειλή για την βιοποικιλότητα, αλλά επίσης και πηγή πλούτου για ορισμένες ζώνες, γράφουν οι ειδικοί.

Γενικά, η εγκατάσταση εξωγενών ειδών από τις τροπικές περιοχές στη Μεσόγειο θα μπορούσε να οδηγήσει στην απώλεια του ιδιαίτερου χαρακτήρα των μεσογειακών ειδών επιμέρους οικοσυστημάτων, προειδοποιούν οι ειδικοί αναφέροντας ότι είναι αναγκαία η πραγματοποίηση εκτεταμένης ανάλυσης για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας της Μεσογείου, προσθέτοντας ότι η θάλασσα αυτή μπορεί να αποτελέσει «υπόδειγμα για τους ωκεανούς του κόσμου».



Πηγή: news.pathfinder.gr